دو شاخه نرگست،ای یار دلبند

چه خوش عطری در این ایوان پراکند

اگر صد گونه غم داری،چو نرگس

به روی زندگی لبخند!لبخند!

گل نارنج و تنگ آب و ماهی

صفای آسمان صبحگاهی.

بیا تا عیدی از((حافظ)) بگیریم

که از او می ستانی هرچه خواهی

سحر دیدم: درخت ارغوانی

کشیده سر به بام خسته جانی!

به گوش ارغوان آهسته گفتم:

بهارت خوش،که فکر دیگرانی

سری از بوی گلها،مست داری

کتاب و ساغری در دست داری

دلی را هم اگر خوشنود کردی

به گیتی هرچه شادی هست داری.

چمن،دلکش،زمین خرم،هوا تر

نشستن پای گندم زار خوش تر.

امید تازه را دریاب و دریاب

غم دیرینه را بگذار و بگذر.

                                                     فریدون مشیری