هنوز شعله کشد آتش نهانی من

هنوز خسته،نفس می زند جوانی من

هنوز از چمن کودکی به جا مانده ست

دو برگ سبز در این چهره خزانی من

گذشت شوکت رنگین آن همیشه بهار

به زرد و سرخ زند باغ زندگانی من

ورق ورق همه روزها پراکنده ست

ز تند باد بپرسی مگر نشانی من

بجز غم تو،که بر عهد خویش پای فشرد

دگر کسی ننشیند به همزبانی من

                                                  فریدون مشیری