گفت:((آنجا چشمه خورشید هاست

آسمان ها روشن از نور و صفاست

موج اقیانوس جوشان فضاست.))

باز من گفتم که:((بالاتر کجاست؟))

گفت:((بالاتر،جهانی دیگر است

عالمی کز عالم خاکی جداست

پهن دشت آسمان بی انتهاست))

باز من گفتم که:((بالاتر کجاست؟))

گفت:((بالاتر از آنجا راه نیست

زان که آنجا بارگاه کبریاست

آخرین معراج ما عرش خداست!))

باز من گفتم که:((بالاتر کجاست؟))

لحظه ای در دیدگانم خیره شد

گفت:((این اندیشه ها بس نارساست!))

گفتمش:((از چشم شاعر کن نگاه

تا نپنداری که گفتاری خطاست:

دورتر از چشمه خورشید ها؛

برتر از این عالم بی انتها؛

باز هم بالاتر از عرش خدا

عرصه پرواز مرغ فکر ماست.))

                                                                       فریدون مشیری